Mogę znów być gołębiem?
Co?
Pewnie.
W porządku?
Tak. Trochę się denerwuję.
Spokojnie.
Myśl o Florydzie, dobra?
Wyobraź ją sobie.
OK.
Słońce na twarzy.
Słony zapach oceanu.
Dobra.
To ostatni, tak?
Ostatni. Obiecuję.
Dobrze.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Dobra. Ruszamy.
Wszyscy na ziemię!
Kurwa.
Nie słyszałeś?
Na ziemię, kurwa!
Chcesz dziś kipnąć?
- Cholera! - Kurwa! Co jest?
Przewrócił się. Pilnuj go.
- Nic mu nie jest? - Lecimy dalej.
- OK? - OK.
- Co, kurwa? - O co chodzi?
Nie wiem. Nie otwiera się.
To taka z kluczykiem?
Nie. Ma cyfrowy wyświetlacz.
- Ale chujnia. - Pokaż.
Nie ruszać się!
Może wciśnij tutaj?
Próbowałem. Przechodzi do kolejnego ekranu. Nie gap się!
Może musimy coś kupić.
Właśnie! Weź ten batonik.
Weź batonik.
- Dobra. - Duży!
Masz.
Tak! Udało się!
- Łatwy hajs. - Idziemy!
Dobra.
Nic nie widziałeś!
Tak jest!
To było zajebiste!
Byłaś zajebista!
Jak rozwaliłaś tę półkę z chipsami!
- Kozak. - Dokładnie.
Nawet nie patrzyłam, byłam w transie i zapierdalałam!
- Zapierdalałaś! - Daj mi to.
Wszystko pamiętam. Było jak w zwolnionym tempie. Mówię:
„Dawaj kasę, dziwko!”. A on nie dał, ale i tak ją wziąłem.
Następny przystanek: Floryda!
Kochanie!
Zaczynamy nowe życie! Od teraz!
Boże!
Kochanie.
Rany. Możemy się zatrzymać?
Nie. O czym ty mówisz?
Okradliśmy stację benzynową. Musimy wiać.
Musimy jechać, jasne?
- Tak. - To może być.
Kurwa.
Ja pierdolę.
Nie.
TYLKO BEZOŁOWIOWA
Nie.
Kurwa.
Czemu stoimy?
Skończyło się paliwo.
Co? Przecież...
- byliśmy na... - Wiem!
Wiem!
Nie szkodzi. Spokojnie.
Musimy tylko wyjść z auta, przejść się kawałek
- i znaleźć nowe auto. - Nowe?
Na ulicy z kluczykiem w stacyjce?
Nie mijaliśmy ani jednego domu.
No to nie wiem! Masz lepszy plan?
Kurwa!
Hej.
Stój.
Proszę?
Hej!
Wracaj.
Wiedziałem, że o czymś...
Spokojnie, dobra?
- Usiądź ze mną. - Nie możemy.
- Musimy... - Musimy się uspokoić, żeby pomyśleć.
Usiądź ze mną.
Wiesz, co ci pomoże?
Myjnia samochodowa.
- Nie możemy. - Możemy. Chodź.
Tak.
Kocham cię.
Wiem.
Hej.
Patrz!
Jasna cholera!
Masz wzrok jak jastrząb! Kobieta-jastrząb!
- Doskonały. - A jak ktoś tu wróci?
- To wróci. Nie wiem. Idziemy. - Dobra.
Zamknięte. Główne drzwi.
Główne drzwi.
Przyda się?
Nie jesteśmy barbarzyńcami.
Dobra.
Kurwa mać.
Przestań bawić się kolczykiem.
Zniszczysz sobie szkliwo.
Tak! Udało się.
Dobrze, skarbie!
- Udało ci się. - No dobra.
- Co, kurwa? - Co?
Zaryglowane.
Kto rygluje drzwi? To zajebista okolica.
Dobra. Daj mi to.
Udało ci się.
Chyba tak.
Dobra. Ty sprawdź tam.
I jak?
Owoce są sztuczne.
Dobra. Sprawdzę górę.
Kluczyki, kluczyki.
Gdzie one są?
Nic?
Jak można nie mieć zapasowych kluczyków?
A gdyby coś się stało?
Serio?
Jestem głodna.
Stare.
Dobra, musimy wymyślić plan B.
Zdecydowanie.
Nie.
Potrzebujemy jakiegoś kreatywnego kopa.
Tak. Zróbmy to, jak należy.
Dobra.
Przelejemy paliwo.
Świetny pomysł.
Potrzebujemy tylko beczki lub kanistra na benzynę.
Zaniesiemy je do auta i ruszamy w trasę.
Boże, tak! Nie potrzebujemy dużo.
Byleby dotrzeć do stacji benzynowej. Ale ty jesteś, kurwa, mądry.
Nie. Czekaj.
Nie chcesz?
Bzyknąłbym cię w każdym pokoju, ale nie możemy.
Musimy iść po auto, zanim je odholują.
- Racja. Wybacz. - Nigdy za to nie przepraszaj.
To miłość.
Wąż.
Musimy mieć wąż.
- Sprawdzałaś tu? - Nie.
- Ja tam nie idę. - Nie ma się czego bać.
- To ty idź. - Przecież...
Przecież nie zostawię cię na tym strasznym parterze.
Zbieracze.
Może być tu sporo pleśni.
Uważaj.
Dobra. Rozdzielmy się.
Masz coś, skarbie?
Jules?
Znalazłam nam auto.
Jezu.
Zostaw te zabawki. Sprawdziłaś w pudłach?
Tak. Same śmieci. Chodź, nic tu nie ma.
- Rany...! - Co jest?
Co jest, kurwa?
- Boże. - O chuj tu chodzi?
Boże.
Nic ci nie jest?
Kto ci to zrobił?
Spokojnie. Nic ci nie zrobimy.
Jesteś bezpieczna.
Zmywajmy się stąd.
Żartujesz? Musimy jej pomóc.
- Mieszkasz tu? - Jules.
To twój dom?
Nie żartuję.
To pojebane, ale to nie nasz problem. Musimy iść.
Co?
A jak wrócą ci, którzy to zrobili?
To wrócą. Mam wyjebane.
Nie zostawię tu tej dziewczynki.
Dobra.
Masz rację.
Zróbmy to. Uratujmy ją.
Uratujmy ją. Przyda się dobra karma.
Pomożemy ci, dobrze? Zabierzemy cię w bezpieczne miejsce.
Po prostu się nie ruszaj.
Otworzysz zamek?
Ten? Nie.
Jest przemysłowy.
Myśl, myśl.
To trochę potrwa, ale możemy spróbować przepiłować tę cienką część.
Nie musimy ściągać całości. Wystarczy uwolnić ją od słupa.
Wiesz co?
Zuch chłopak.
Same noże do masła. Nikt tu nie je steków?
No dobra.
Spokojnie. Nie chcemy kłopotów.
Bierzcie, co chcecie. Mamy pieniądze i biżuterię.
Weźcie, co chcecie, i odejdźcie.
Nie chcemy forsy.
A czego chcecie?
Weź nóż, jeśli ci się podoba.
To wasz dom?
Tak.
Własnościowy? Nie wynajmujecie?
Nie.
To dlaczego macie w piwnicy przykutą dziewczynkę?
Gadać!
Powiedz im, skarbie.
Właśnie. O chuj chodzi?
Panie.
Myśleliśmy, że chcecie nas okraść.
To nasze słoneczko.
Była niegrzeczna, nie słuchała w szkole. W ten sposób ją karzemy.
Nie tak karze się dziecko.
Zabierzemy ją w bezpieczne miejsce.
I weźmiemy wasze auto.
Dajcie nam kluczyki, żebyśmy mogli to zrobić.
Wparowaliście do naszego domu i go zdewastowaliście.
Dla tego malucha też macie klatkę?
Słucham?
- Wiedzcie... - Spokojnie. Tutaj.
Wszyscy są zdenerwowani. To trudna sytuacja.
Może porozmawiajmy o tym jak dorośli?
Na pewno osiągniemy jakiś kompromis.
Lubisz szkocką?
Piękne włosy.
Ludzie się o takie modlą.
Powinnaś być wdzięczna.
Na pewno nic nie chcesz?
Nie trzeba.
W porządku.
No dobra.
A więc...
jak mówiłem,
znaleźliśmy się w ciekawej sytuacji.
Jeśli mnie wysłuchacie, na pewno wymyślimy...
Zabieramy ją.
- Złotko, nie należy przerywać... - Pierdol się.
- Kochanie, może... - Nie. Co my w ogóle robimy?
Zabierzmy ją i wiejmy.
Możecie to zrobić. To wy macie broń.
Ustalacie zasady.
Ja chcę tylko móc się wytłumaczyć.
Jeśli po tym nie zmienicie zdania, zrobicie, co będziecie chcieli.
Dacie mi tę szansę?
Dawaj.
Dziękuję.
Byłem sprzedawcą.
Akwizytorem. Całkiem niezłym.
Wiecie, czemu byłem dobry?
Dzięki moim oczom.
Widziałem więcej niż inni. Umiałem rozgryźć ludzi.
Gdy otwierali drzwi, chłonąłem wszystko.
W co byli ubrani? Jak udekorowali przedpokój?
Czy przy drzwiach wisiała smycz?
Zanim zdążyli się przywitać, już wiedziałem, jak będę sprzedawał.
Obserwowałem was i chciałbym spróbować coś wam sprzedać.
Po pierwsze strzelam,
że nie jesteście z opieki społecznej.
Zakładam wręcz, że żadne z was nie ma stałego zatrudnienia.
Sądząc po gracie, którego widziałem na drodze,
i po stanie moich drzwi,
uciekacie przed policją.
Żebyśmy się dobrze zrozumieli, omówmy naszą sytuację.
Szukacie sposobu, by stąd zwiać.
A ja mam nadzieję, że nie porwiecie mojej córki.
A zatem...
Co do auta, o którym mówiłeś,
załóżmy, że nam je ukradliście.
Z jakiegoś powodu możemy nie zgłosić tego od razu.
Z drugiej strony, jeśli weźmiecie moją córkę,
będę musiał zawiadomić policję dużo szybciej.
Na pewno żałujecie, że zeszliście do piwnicy.
Jak miło byłoby znaleźć kluczyki przy drzwiach
i się stąd oddalić.
Mam rację?
To okazja, jaką wam daję.
To próbuję wam sprzedać.
Jak mi poszło?
Uświadomiłem sobie, że nie znamy swoich imion.
Jestem Mickey, a ta ślicznotka to Jules.
Wybaczcie, że się nie przedstawiliśmy.
Jestem George, a ta piękna dama to moja żona, Gloria.
Dobra. George i Gloria.
Miło was poznać.
I dziękujemy.
To było niesamowite.
Gdybym ciężko pracował,
może też byłbym w stanie tak dobrze czytać ludzi.
Jak myślisz?
Jebać to. Spróbuję od razu.
Mogę?
No dobra.
Zacznijmy od ubrań. Jak mówiłeś.
Są zajebiste.
Schludne. Czyste. Wydają się drogie, a dom jest piękny.
Naprawdę fajny dom.
Można założyć, że macie kasę.
A skoro tak, to co to, kurwa, jest?
Wiem, że telewizor, ale to stary grat. Smutne.
Raczej nie oglądacie za dużo telewizji,
co jest nieco dziwne.
Ale nie nietypowe.
Ale wiecie, co mówi mi o was najwięcej?
Dziewczynka w piwnicy.
Tak.
A teraz
coś ci sprzedam, George.
Pójdziemy na dół
i uwolnimy tę dziewczynkę.
Pójdzie z nami.
A ty nie powiesz ani słowa.
Wiesz czemu?
Bo jesteś psychopatą, który trzyma dziewczynkę w piwnicy.
I nie udałoby ci się ukryć przed policją,
że jesteś psychopatą, który trzyma dziewczynkę w piwnicy.
A teraz zapierdalaj po kluczyki, George.
Słoneczko.
Niestety, tatuś musi to zrobić.
Zawsze będę cię kochał.
- Chodź. - Nie bój się.
Jesteś wolna. Chodź z nami.
Łańcuch zdjęty. Możemy stąd wiać.
Hej.
Posłuchaj. Nie chcesz tu być, prawda?
To miejsce jest do bani.
Chodź z nami. Będziemy się świetnie bawić.
Znajdziemy ci nową, miłą rodzinę.
Jakieś nowe zabawki.
Nowe ciuchy. Może pójdziemy na burgera.
Lubisz burgery?
Jadłaś je w ogóle kiedyś?
Są świetne.
Nie!
To chyba przeznaczenie, George.
Pomyśl tylko.
Los tak chciał.
Kochanie, nie wiem, czy...
to możliwe.
Czuję to.
Wiem, że potrafię.
Proszę?
W porządku.
Jeśli cię to uszczęśliwi, warto spróbować.
George.
Nawet nie wiesz, jak się cieszę.
Nie!
Co jest, kurwa? Hej!
Hej!
Jules!
Słyszę cię. Gdzie ona jest?
Dzień dobry, śpioszku.
Myślałam, że się nie obudzisz.
Gdzie Jules, do kurwy?
Język! Twoja piękność jest bezpieczna.
Ale jeśli chcesz ją znów zobaczyć,
musisz być grzeczny.
Co?
Po prostu się odpręż.
Zabiorę cię w wyjątkowe miejsce,
gdzie będziemy tylko we dwoje.
Masz szczęście, wiesz?
George chciał cię uśpić.
Kategorycznie odmówiłam.
Za chuja nie wiem, o czym mówisz,
ale jeśli nas nie wypuścicie, przysięgam, że...
Czemu to zrobiłaś?
Chcieliśmy cię uratować.
Czemu nam nie pozwoliłaś?
Odpowiedz, kurwa!
Wiesz...
nie powinieneś widzieć mamusi w takiej wersji.
Ale czasami...
mamusia nie może się powstrzymać.
Co? Nie podobam ci się?
Co?
- Nie. Nie o to... - Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłam?
- Nie. Słuchaj... - Przystroiłam pokój.
Zatańczyłam dla ciebie!
Nie o to chodzi...
Jesteś złym chłopcem.
Co...?
Mogę ci wszystko odebrać
w tej chwili.
Ale chcę tylko dawać.
Chcę sprawić ci największą przyjemność.
By zrobić razem coś pięknego.
Ale jeśli nie chcesz... cóż.
Co? Co „cóż”?
Co „cóż”?!
Kurwa.
Lubisz tego konika, co?
Też miałam kiedyś taką zabawkę.
Miałam chyba 10 lat.
Ile masz lat?
Tak, coś około dziesięciu.
Razem z moją siostrą Winnie
strasznie się o nią kłóciłyśmy.
Nawet nie wiem czemu. To tylko głupi koń.
Bez urazy.
Pewnej niedzieli
bawiłyśmy się z Winnie w swoich pokojach
i, jak zwykle, zaczęłyśmy się kłócić.
Próbowałam odebrać jej konika, ale urwałam mu nogę.
Wkurzyła się.
Strasznie płakała. Powiedziałam,
że rodzice go naprawią.
A więc...
pobiegłam do ich sypialni, otworzyłam drzwi,
ale ich nie było.
Poszłam do salonu, ale też był pusty.
Nie mogłam ich znaleźć.
Musieli gdzieś wyjść.
Uznałam, że poszli do sklepu
albo do lekarza.
Gdzieś, gdzie chodzą dorośli.
Robiłyśmy to, co zwykle.
Zrobiłam nam płatki z mlekiem.
Usiadłyśmy na podłodze i cały dzień oglądałyśmy bajki.
To trwało jakiś tydzień.
Aż skończyły się płatki.
To nie to samo, co miałam na sobie wczoraj,
ale taka była wtedy moda.
Wyglądasz świetnie.
Naprawdę?
Pewnie. Niewielu osobom by to pasowało.
Uważaj, Mickey, bo się zarumienię.
A to ja i Ethan.
Co to za fryzura?
Ethan? To twój syn?
Co teraz robi?
Śpi. W kołysce.
Spójrz tylko na to!
Wydajecie się szczęśliwi.
Byliśmy.
Dopiero zaczynaliśmy się spotykać.
George miał w sobie coś, co przyciągało mnie jak magnes.
Przytulał mnie i...
tańczyliśmy.
Szeptał mi na ucho:
„Tylko my jesteśmy prawdziwi na tym świecie.
Cała reszta to wycinanki i zabawki”.
Super.
Naprawdę super.
Pewnej nocy zapukał do mojego okna, spojrzał mi w oczy i powiedział:
„Możemy razem uciec. Cały świat będzie nasz”.
O ile tego chcę.
Zgodziłam się i tak zaczęła się nasza przygoda.
Na tym zdjęciu
byliśmy w domu taty po raz ostatni.
Ruszyliśmy zapisać w gwiazdach naszą własną historię.
Założyć rodzinę.
Ale to było dawno temu.
Nasze marzenia o dzieciach nigdy się nie spełniły.
Ale wciąż jest czas.
- Zaczekaj, Gloria. - Tak?
Możemy pogadać?
Oczywiście. Co ci chodzi po głowie?
Szczerze?
Ty.
Ja?
To, jak wczoraj tańczyłaś.
Twoje ciało. Zapach twoich włosów. Nie mogę tego zapomnieć.
Coś we mnie się obudziło.
Wczoraj nie byłeś tak podekscytowany.
Wiem. Przepraszam.
Czasem mi się to zdarza. Stresuję się, gdy się za bardzo nakręcę.
Byłem zdenerwowany.
Ale teraz jest inaczej.
Czuję, że jest nam to przeznaczone.
Chciałabym tego, ale...
Wiem, że byłem złym chłopcem,
ale obiecuję,
że będę dobry, jeśli dasz mi drugą szansę.
Mamusiu?
O rany.
Niebiosa.
O rany.
Jesteś dobrym chłopcem.
Muszę cię dotknąć.
Co?
Proszę, mamusiu?
Pozwól mi się dotknąć.
Dobrze.
Ty chora kurwo!
George!
Georgie!
Kurwa mać!
Stój.
Dokąd się wybierasz? Wracaj na górę.
Nawet o tym nie myśl.
Doskonale strzelam. Chybiłem celowo.
Dobra.
W porządku.
Idę na górę.
Nie możecie nas wypuścić?
Proszę?
- Drań. - Patrz, co zrobiłeś. Kto cię wychowywał?
Żeby tak zranić kobietę?
Twój mózg wylądowałby na ścianie, gdybyś go miał.
Uderzył mnie w głowę!
Georgie, gdzie jesteś?
Jedno jest pewne. Jesteś zbyt żwawy.
Mickey.
Mickey!
Nie!
Co jest, kurwa?
Przestań jęczeć.
- Ty pieprzony... - Ogarnij się.
Idziemy!
Kochanie.
- Mickey! - Uspokój się.
- Nie każ mi znów strzelać. - Boże.
Co mu zrobiłeś?
- Ślepa jesteś? Strzeliłem. - Ty pojebańcu.
Wiesz, że na to zasłużył.
Jak będziesz ujadać, też oberwiesz.
Jasne?
Pilnuj ich, słoneczko.
Kochanie.
Myślałam, że cię straciłam.
W porządku?
Nie.
Zajebiście boli.
Postrzelił mnie.
To pojebani ludzie. Nawet nie wiesz.
Musimy stąd spierdolić.
Otworzysz kajdanki?
Czym?
Nie wiem.
Fajnie, że jesteś.
- Nie zdążyłem powiedzieć: jeb się! - Odpuść.
- Nie wiedziała, co robi. - Skąd wiesz? Mówiła coś?
Nie. Ale wiem.
Po prostu wiem.
Mówiłem ci już, ten model biznesowy nie ma wad.
Zerowy koszt towarów.
Każdego dnia po wstaniu lecimy na plażę.
Zgarniamy towar na cały dzień i sprzedajemy.
Ładne, błyszczące, kolorowe muszelki, może jakieś kamyki.
Czysty zysk.
Rozumiem, serio.
Ale co, jeśli się rozrośniemy? Trzeba będzie kogoś zatrudnić.
Zaczną się koszty,
bo trzeba będzie płacić poszukiwaczowi muszelek.
A może damy mu kawałek firmy?
Mały. Jakąś akcję?
Każdy duży biznes się od tego zaczyna.
Jak go nazwiemy?
Bardzo dobre pytanie.
Może...? Nie.
Ty się tym zajmij.
Jesteś bardziej kreatywna. Ja znam się na liczbach.
Jules, na miłość boską.
Zniszczysz sobie szkliwo.
Jasna cholera.
No przecież!
Twój kolczyk.
Ma gwint
- I co? - Otworzę nim zamek.
Mam go w języku.
Wiem.
Ale jeśli go wyciągniemy, będziemy mogli się wydostać.
Jak go wyciągniemy?
Nie wiem. Zrób to, czego tak nie lubię.
Wysuń go przed zęby i pociągnij.
Może wyskoczy.
Ot tak wyskoczy? To piercing. Siedzi na dobre.
Przecież wiem. Możesz spróbować?
Kochanie? Dla mnie?
- Dobra. - Świetnie.
Dasz radę. Wierzę w ciebie.
Wyciągnij gwint.
- Wyciągnij go. Dasz radę. - Nie.
- Mam za słaby język. - Że co?
Masz megasilny język.
Mówię ci, to niemożliwe.
Dobra.
Wiesz co? Odwróć się do mnie.
Przekręć się.
- Żebyśmy byli przodem. - Próbuję.
Dobrze. Wysuń język.
Wysuń język.
Złapię go i wyciągnę.
Nie. Będzie zajebiście boleć.
Wiem.
Żałuję, że ja nie mam kolczyka w języku, ale trudno. Taka sytuacja.
Jules?
Masz u mnie dług.
Boże. Tak, mam u ciebie dług.
Dobra? Chodź.
Wysuń język.
Kto jest głodny?
Dobra.
Otwórz szeroko.
No dawaj.
Otwieramy drzwi do garażu.
Dobra. A ty?
No już.
Otwórz. Dam ci brokuły.
No otwieraj.
Jak chcecie.
Kiedyś zgłodniejecie.
Mam gdzieś, czy zjecie to, co zrobi Gloria,
czy swoje palce.
Jasna cholera!
W porządku?
- Było blisko. - Tak.
Połknęłam masę krwi. Smakuje metalem.
Nie martw się.
- Zajmę się wszystkim. - OK.
Po prostu...
Kurwa mać.
Co?
Nie mogę sięgnąć.
Zrobiłeś mi dziurę w języku po nic?
Nie. Skąd.
Spróbuję u ciebie.
Dobra.
Idealnie. Zostań tak.
Jestem w środku.
Dobra.
Dobra, ty skurwysynu.
Dawaj, mała zdziro.
Pieprzony chujek.
Jebane skurwysyństwo.
- Udało się. - Kochanie.
- Tak cię kocham. - Dobra, dobra.
- Nie marnujmy czasu. - Racja.
Teraz ja.
Co mam robić?
Wsadź go do środka
i poruszaj trochę.
Aż zaskoczy.
Rozluźnij się i spróbuj to wyczuć.
- Dobrze. - Czekaj.
- Dobrze. - Czuję coś.
Dokładnie. Wczuj się. Dawaj.
Gwint...
- się złamał. - Chyba żartujesz.
W którym miejscu?
W środku. Utknął.
Kochanie.
Tak mi przykro.
Wszystko zjebałam.
- Nie. - Wszystko zjebałam.
Nic się nie stało.
Chodź tu.
Posłuchaj mnie.
- Przepraszam. - Niepotrzebnie. Starałaś się.
I tak ledwo mogę chodzić.
Nie przejmuj się. Poradzisz sobie.
Nie wiem, co robić. Co mam zrobić?
Chyba...
O co chodzi?
Jasna cholera.
Zsyp na pranie.
Jasna cholera!
Dasz radę się wspiąć?
Muszę.
Kocham cię.
Wiem.
Mówiłam, że nic dobrego z tego nie będzie.
Patrz, co przez nią mamy.
Zajmę się tym. Wszystko naprawię.
Chodź tu, kochanie.
- No chodź. - Nie...
Wydostała się?
Jesteś bardzo zły.
Czemu?
Dlatego, że strzelasz ślepakami?
Wyrwę ci serce.
Rozumiem, że nie chcesz powiedzieć, gdzie jest.
Na twoim miejscu też bym tak zrobił.
Ale Bóg mi świadkiem, że będę patrzył, jak umierasz.
Nie ma jej, dobra? Odpuść.
Słoneczko, co z nim zrobimy?
Co takiego?
Dobra. Skoro tak mówisz.
Kochanie? Jesteś tam?
Chcę porozmawiać.
Ethan, skarbie.
Myślisz, że tego nie zrobię.
Podoba mi się to.
Lubię twardzieli.
Nie ma nic piękniejszego niż facet, który wstrzymuje krzyk.
Dyszy, sapie...
oddycha przez nos.
Ale zawsze się łamią, prawda?
Racja. Jesteś zbyt młoda, by pamiętać.
Ale tego zapamiętasz.
Nie pójdzie na policję.
Co proszę?
Przynajmniej na razie.
- O czym ty mówisz? - Kazałem jej czekać.
Mamy umówione miejsce.
Jeśli nie zjawię się tam za godzinę,
zjadą się gliny.
Masz przejebane.
Ale jeśli tam będę,
po prostu się rozejdziemy.
Jak gdyby nigdy nic.
Mówiąc szczerze,
też nie chcę angażować w to glin.
Co z moim słoneczkiem?
Z kim?
Z nią? Mam ją gdzieś. To przez nią tu jestem.
Nie patrz tak.
Ugryzłaś mnie. Radź sobie sama.
Jest twoja.
Mama szuka koleżanki.
Wiesz, gdzie jest?
Co takiego?
Kochanie?
Chodź na dół.
Pożegnaj się z naszym kolegą.
Tak wcześnie?
No dobrze.
Chcesz coś powiedzieć temu sukinsynowi?
Drogi chłopcze. Szkoda, że nie postąpiłeś inaczej.
Do zobaczenia w piekle.
Stać!
Nie zabijajcie go!
- Odłóż go! - Rozwalę go.
Było blisko.
Puść moje dziecko!
Wypuśćcie go.
Dobra, panienko.
Tylko spokojnie.
Nikt nie ucierpi.
Po prostu na spokojnie...
Złaź tu!
- Już dobrze. - Złaź na dół
- albo cię zastrzelę. - Dobra.
Już idę.
Nie zasypiaj.
Nie zasypiaj. Będzie dobrze.
Nic ci nie będzie.
Nic ci nie będzie!
Spójrz, co zrobiłaś.
Czym sobie na was zasłużyłem?
Gotowanie to dla Glorii sztuka zen.
Uspokaja ją.
Po wielu latach z nią
zauważyłem pewną zależność.
Im bardziej jest zdenerwowana, tym większe dania gotuje.
Jakiś czas temu rozlałem kawę na nową pościel.
Zrobiła babkę wielkości opony od ciężarówki.
Dla was wystawi bankiet.
Pyszne bułeczki.
Naprawdę.
Dlaczego?
Co?
Ta dziewczynka. Dlaczego ją tam trzymacie?
To nie tak, jak myślisz.
Moja Gloria zawsze chciała mieć dziecko.
Niestety, Pan nie miał tego dla nas w planach,
więc wziąłem sprawy we własne ręce.
Porwałeś ją?
Z wiekiem
sprawy się komplikują.
Wszyscy robimy, co musimy, jak umiemy.
Chcę, by żona była szczęśliwa.
I była. Przez chwilę.
A potem
dziewczynka zaczęła przypominać jej o tym, czego nie może mieć.
Poprosiła, bym się jej pozbył.
Nie mogłem tego zrobić.
Piwnica to nasz kompromis.
Nie zamknąłem jej, bo jestem podły,
tylko litościwy.
Nie wiecie, czym jest podłość.
Kolację podano.
Doskonale.
Zapiekanka pasterska!
Specjalność Glorii.
Czeka was niezła uczta.
Pobłogosław, Panie, nas i te dary,
które mamy dzięki twojej dobroci.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Amen.
Zabijecie nas czy o co chodzi?
Nie powiedziałeś im?
- Chciałem ich trochę przetrzymać. - O czym?
- Nie zabijemy was. - Co?
Nie zabijemy was. Głuchy jesteś?
Mimo waszego karygodnego zachowania,
to byłoby za dużo zachodu.
Prędzej czy później ktoś zacznie was szukać.
Mógłbym ukryć zwłoki.
Ale zostawiliście wszędzie swój pot, ślinę i siki.
George.
Wybacz.
Tak więc muszę odpuścić.
Lepiej będzie, jeśli wyjedziemy.
Odczekamy 48 godzin,
powiadomimy policję,
przyjadą i was zgarną.
Dostaniecie odsiadkę za swoje przewinienia.
Ale wciąż będziecie żyć.
Więc gratulacje, wygraliście na loterii.
Cóż...
jedzcie powoli.
I tak spędzicie tu parę dni.
Jednak mają apetyt.
Pyszne.
- Co z nią będzie? - Trasa to nie miejsce dla dziewczynki.
Umieszczą ją gdzieś. W sierocińcu czy coś.
Są jak luksusowe kurorty.
Martwi cię to?
Wszystko lepsze niż piwnica.
Masz dobre serce, Jules.
Twoje pełne imię to Julia?
Moja mama tak się nazywała.
Też miała dobre serce.
Przypominasz mi ją.
Dziękuję.
Zmarła, gdy byłam młoda. Na raka.
Niewiele można było wtedy zrobić.
Śmierć była powolna i wyczerpująca,
ale cały czas przy niej byłam.
Dzień przed śmiercią kazała mi podejść do szafy.
Powiedziała, że ma dla mnie niespodziankę.
Była tam paczuszka związana sznurkiem,
z karteczką z napisem „Gloria”.
Nie chciałam jej otwierać,
bo wiedziałam, że to ostatni prezent od matki.
Ale nalegała.
Otarłam łzy, rozerwałam papier i zobaczyłam ją.
Lalkę.
Mówiła, że jest magiczna.
Że nieważne, jak będę smutna...
A przez ostatnie lata byłam bardzo smutna.
Że nieważne, jak będę smutna,
zawsze będzie przy mnie.
Mój... Ethan.
I miała rację.
Był magiczny.
A ty mi go odebrałaś.
Dlaczego?
Co się dzieje?
Przedawkowaliście.
Wiem. Mówiłem, że was oszczędzę.
W torbie mieliście niezłą apteczkę.
Właśnie przyjęliście dawkę, która powaliłaby byka.
Jak stracicie przytomność, wpakujemy w was kilka kulek
dla pewności.
I po problemie.
Do domu włamała się para ćpunów,
naszprycowali się
i zmarli nie tak tragiczną śmiercią.
Pieprz się.
To nie jest idealny plan.
Ale nikt nie skupia się za bardzo
na tego typu ofiarach.
Mam rację czy mam rację?
Dobry Boże.
Musieliście urodzić się wczoraj, jeśli uwierzyliście, że oddamy was policji.
Żebyście mogli wszystko wyśpiewać? Nie ma mowy.
Obawiam się, że nikt was nie uratuje.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Przepraszam, że przeszkadzam w kolacji. Pięknie pachnie.
Owszem. Chętnie wróciłbym do stołu.
Oczywiście. Nie zabiorę dużo czasu.
Niedawno obrabowano stację benzynową.
Straszna szkoda.
- Ale co pan tu robi? - Już mówię.
Na drodze, niecały kilometr stąd, znaleziono porzucone auto.
Co pan mówi? Niepokojące.
Pasuje do opisu pojazdu złodziei.
Widział pan może coś nietypowego?
Jakichś podejrzanych ludzi?
Nic nie widziałem.
Ale będę się rozglądał.
W porządku.
Miłego wieczoru. I smacznego.
Oczywiście. Udanych łowów.
- W porządku? - Tak.
Drzwi ciężko się zamykają.
Od dawna trzeba je naprawić.
Co się tu wydarzyło?
Wie pan...
Wynosiliśmy z żoną meble i zahaczyliśmy o framugę.
Mogę wejść i się rozejrzeć?
Dziękuję za propozycję,
ale zapewniam...
że jesteśmy bezpieczni.
Na pewno, ale chętnie to sprawdzę.
Niech te podatki się przydadzą.
Gdzie moje maniery? Zapraszam. Przedstawię panu żonę.
Gloria, mamy gościa.
Jestem w jadalni.
- A któż to? - Oficer Wells.
Przepraszam, że przeszkadzam. Sprawdzamy okolicę.
Ścigamy dwójkę przestępców.
O rany.
Może powinniśmy nocować w hotelu?
To nie będzie konieczne. Jesteście państwo bezpieczni.
Po prostu chcemy się upewnić.
Sporo jedzenia na dwie osoby.
Wie pan, jak mówią...
Parę rzeczy miało się przeterminować, więc uznaliśmy: „Co tam!
Zrobimy ucztę!”.
W porządku.
- Mogę? - Śmiało.
Gdzie oni są?
- W siłowni. - Co tu jest?
Gdzie?
- Za tymi drzwiami? - Siłownia.
To tylko piwnica.
Jest tu coś, o czym powinienem wiedzieć?
Tylko stary bojler i kilka pudeł.
Zerknę.
Tu Wells.
Podejrzani pasujący do opisu zatrzymali się na Willow Drive.
- Jedź tam. - Przyjąłem.
Muszę lecieć.
- Powodzenia. - Rozumiemy.
Oby pan znalazł tych brutali.
Ocknij się.
Chodź tu.
Nie, kochanie.
Nie tak się to robi.
Jeśli zobaczycie państwo coś nietypowego, dzwońcie.
- Oczywiście. - Miłego wieczoru.
No dawaj. Potrzebujesz kopa.
Dawaj.
Dasz radę.
Potrzebny ci kop.
- Boże! Nie! - Nie!
Dobra. Mam plan.
- Było blisko. Załatwiłaś ich? - Nie. Ledwo zdążyłam wrócić.
To...
Zostawiłam ich tu.
Byli nieprzytomni.
Ja...
Gloria...
trzeba było ich pilnować.
Chodź. Musimy ich znaleźć!
Gloria!
- Chodź! - Idę.
Do granicy posesji i drogi są ponad dwa kilometry.
W żółwim tempie to co najmniej 15 minut. Chodź!
Jasna cholera.
Nie do wiary, że się udało. Wynośmy się stąd.
Gdzie torba? Idź po kluczyki, ja wezmę torbę.
- Gdzie jesteście? - George?
Nędzne ćpuny. Nie wolno ze mną zadzierać.
Jak mogłaś dać im uciec?!
Dość!
Dobra.
Tylko szybko.
OK.
Idziemy.
Co ty wyprawiasz?
Jesteś zła o to, co mówiłem?
Kłamałem. Taka taktyka. Mrugnąłem do ciebie.
Nie wiesz, co to znaczy? Że udawałem.
Jak śmiesz tak na mnie krzyczeć?
Przestań, Gloria.
- Nie chciałem. - Nie!
Musisz być dla mnie dobry.
Musisz mnie cenić, tak jak obiecywałeś.
Nigdy tak na mnie nie krzyczałeś.
Nie wiem, co powiedziałeś, ale musisz przeprosić.
Mrugnąłem!
No idź.
Dobra!
Przepraszam za to, co mówiłem.
Mimo że mrugnąłem.
Zależy mi na tobie.
Idziesz z nami, dobra? Dlatego tu przyszliśmy.
Strasznie mi przykro.
Na całym świecie nie ma takiego związku jak nasz.
Cała reszta to wycinanki. Przecież wiesz.
Poważnie?
Mówisz szczerze?
Przysięgam na Chrystusa.
Na Boga, diabła,
anioły w niebie i piekle.
Tak! Chodź.
Powiedz, co chcesz zrobić.
Chcę...
Chcę o nich zapomnieć.
O tym wszystkim.
Chcę zacząć nowe życie.
Kto mówi, że nie możemy? Tylko we dwoje.
Razem.
Będziemy robić, co tylko chcemy.
Tylko we dwoje.
Jeśli tego chcesz,
to to dostaniesz.
Chodź.
Szybko!
Gdzie ten klikacz od garażu?
- Nie wiem. - Gdzie on jest?
Sprawdź szafę, jak już tam będziesz.
Widziałaś moje kluczyki?
Weź moje. Są w misie.
Słoneczko.
Przepraszam, ale tatuś musi jechać.
Wiem.
Po prostu tak musi...
Kurwa. Gdzie to jest?
Mam.
Szybciej.
Szybciej!
Synu?
Masz coś, co należy do mnie.
Wysiadać.
Przygotujcie się na lanie.
Kocham cię, Jules.
Przestań.
Wysiądźcie z auta!
Jesteś najlepszym, co mnie spotkało.
A teraz padnij.
Padnij!
Kurwa.
Cholera.
Nie.
- Nie zostawiaj mnie. - Hej.
- Będzie dobrze. - Proszę.
- Nie. - Będzie dobrze, kochanie.
Będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Nie.
Kochanie, nie.
Tak cię kocham.
Będę tęsknić.
Myślałaś, że mnie zabijesz?
Ja nigdy nie umrę.
Będę ostatnią rzeczą, jaką zobaczysz.
Czas się pożegnać.
Słoneczko.
Skąd masz tę broń?
Daj ją tatusiowi.
Co oni ci o mnie powiedzieli?
Wmówili ci, że jestem zły?
Nie jestem. Jestem dobry. Chodź do mnie.
Chodź do tatusia.
Wiesz, co poprawi nam humor? Lody.
Miętowo-czeko...
Chcę iść z tobą.
Dobrze.
Poradzimy sobie.
Zaraz wracam.
Kocham cię.
Chodź, George!
George?
W porządku?
Czas na nas!
Droga czeka.
Myślę, że możemy chwilę poczekać.
George.
Kochanie.
Chodźmy.
Czeka nas taka przygoda.
Nie mogę się doczekać.
Dokąd zmierzacie?
Na Florydę.
Wsiadajcie.
NAJDALEJ NA POŁUDNIU
MUSZLE MICKEYA
Tłumaczenie napisów: Kinga Stańdo